Saturday, November 28, 2009

วิธีการใช้ Imperative มีดังต่อไปนี้

1. สั่ง (order) หรือออกคำสั่งให้ผู้อื่นทำอะไรให้เรา เช่น

Take that chewing gum out of your mouth.

Stand up straight.

Give me the details.

2. ให้คำแนะนำ (instruction) ผู้อื่น เช่น

Open your book.

Take two tablets every evening.

Take a left and then a right.

3. เชิญให้ผู้อื่นทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งร่วมกับผู้พูด

Come in and sit down. Make yourself at home.

Please start without me. I'll be there shortly.

Have a piece of this cake. It's delicious.

4. ให้สัญญาณ แจ้ง หรือประกาศต่าง ๆ ให้ผู้อื่นทราบ เช่น


Do not use.

Insert one dollar.

5. ให้คำแนะนำอย่างเป็นกันเอง เช่น Speak to him. Tell him how you feel.

Have a quiet word with her about it.

Don't go. Stay at home and rest up. Get some sleep and recover.

6. ห้ามไม่ให้ผู้อื่นทำสิ่งต่าง ๆ เช่น

Don't sit here.

Don't call me again.

Don't buy this car.

หมายเหตุ ถ้าต้องการให้ประโยค Imperative สุภาพยิ่งขึ้น ควรเติม 'do' ไว้ข้างหน้า เช่น

Do be quiet.

Do come.

Do sit down.

วิธีการพูดหรือเขียนประโยค Imperative มีวิธีการที่ง่ายมาก ๆ ก็คือ ให้ขึ้นต้นประโยคด้วย Infinitive หรือกริยาช่องที่หนึ่งที่ไม่มีการเปลี่ยนรูป เช่น

Buy the pen for me.

Don’t talk on the class.

Go home now.

แต่ถ้าต้องการห้ามไม่ให้ทำอะไรก็ให้นำ "do not" หรือ "don't" มาวางไว้หน้า Infinitive เช่น
Don't swim here.
Don't use a mobile.
Don't copy a homework.

Download Exercises Here !!!!!!!!


Can เป็นกริยาช่วย ซึ่งมีความหมายแปลว่าสามารถ (ability) มีความหมายต่าง ๆ ดังต่อไปนี้

1. บอกความสามารถของบุคคล สัตว์ หรือสิ่งต่าง ๆ เช่น She can draw a picture., Students can play rugby., หรือ The cat can catch a rat.

2. ใช้เพื่อขอสิ่งต่าง ๆ ร้องขอ หรือขอความช่วยเหลือ เช่น Can I borrow your pen?, Can you help me?

3. เพื่อขออนุญาต เช่น Can I open the window?

4. เพื่อปฏิเสธคำขอต่าง ๆ เช่น I can’t come to the party.

5. เพื่อบอกความน่าจะเป็นของเหตุการณ์หรือกิจกรรมต่าง ๆ เช่น She can do that.

“can” มีวิธีการใช้ดังต่อไปนี้ คือ

1. ประโยคบอกเล่า: Subject + can + infinitive


I can swim across the river.

She can play the piano.

They can dance.

Somchai and Sompong can speak Spanish.

หมายเหตุ: โดยจะสังเกตได้ว่า “can” สามารถใช้กับประธานได้ทุกตัว แต่ที่สำคัญก็คือจะต้องใช้กับ infinitive เท่านั้น

2. ประโยคปฏิเสธ : Subject + cannot (can’t) + infinitive


I can’t swim across the river.

She can’t play the piano.

They can’t dance.

Somchai and Sompong can’t speak Spanish.

3. ประโยคคำถาม : Can + subject + infinitive?


Can you swim across the river?

Yes, I can. / No, I can’t.

Can she play the piano?

Yes, she can. / No, she can’t.

Can they dance?

Yes, they can. / No, they can’t.

Download Exercise Here !!!!!!!!!


Friday, November 27, 2009

Curriculum Vitae, CV, Resume

A CV contains in brief all information about you that is relevant for the job: personal information, education, work experience etc. The CV shows what qualifications and experiences you have that make you an ideal candidate for the position.

Structure and Content

 Personal Information: name, address, phone number, email, nationality, date of birth

 Summary of Qualifications (where appropriate)

 Work Experiences (current experiences first) period of time, company name and address, position, brief description of your responsibilities and achievements

 Education and Training (current experiences first) period of time, name of institution, qualifications

 Further Information: other skills (e.g. foreign language skills), additional information that may support your objective and qualifications

Important Tenses

 Simple Past (past responsibilities and achievements)

 Present Perfect (experiences)

 Simple Present (present responsibilities)


Put work experiences before education/training. Employers often just skim CVs, so it's better to put important things first. For the same reasons you may even want to include a summary of qualifications at the beginning of your CV.

Marital status and place of birth are irrelevant for applications in the UK or USA. Neither should you give information on your primary or secondary school education if you already have plenty of work experience.

CV or Resume?

Sometimes the terms CV (Curriculum Vitae) and resume are synonymous, although people in the UK normally use the term CV, not resume. In the USA, a resume (1-2 pages) is not as long and detailed as a CV, which is usually required when applying for a position in an academic field.



Departments of a company

   accounting department / accounts department

   EDP team (EDP = electronic data processing)

   purchasing department

   export department / export team / export sales department

   administrative accounting

   research and development team


   import department / import team

   IT department (IT = information technology)

   customer service / service team

   warehousing department



   materials administration

   personnel department / staff department / human resources

   engineering department

   public relations team / public relations department

   manufacturing department / production department

   secretary's office

   technical support team

   sales department

   shipping department / dispatch department

Jobs and functions


   director of boards

   CEO (Chief Executive Officer)


   purchasing manager

   treasurer, CFO (Chief Financial Officer)

   director general

   managing director


   commercial agent

   assistant (e.g. purchasing assistant)

   service engineer

   warehouse manager

   warehouse worker

   senior executive

   treasurer, CFO (Chief Financial Officer)

   CEO (Chief Executive Officer)


   purchasing assistant

   service engineer

   sales representative

   sales manager

   export sales manager

   wholesale distributing manager



   management board


Identifying People

When you would like to identify people you can use "this / that" and "verb to be" for example,

1. This is Minnie Rivers.

    That is Mr. Lewis.

When we would like to tell about other people's job, we can use "verb to be" to identify job or working, for example:
2. Minnie is a writer.

    Mr. Lewis is a barber.

    Gail is an artist.

    He is a photographer.

    She is a secretary.

    He's a dentist.
    She's a doctor.

When we would like to tell about my job, we use "I am + job", for example

3. I am a computer programmer.

    I'm a businessman.

    I'm a businesswoman.

    I'm not a mechanic.

When we want to identify people characteristic, we can use "has" or "have", for example

     I have short red hair.

     He has brown eyes.

    She has a beautiful nose.

    They have white skin.


How to introduce yourself

When you would like to introduce yourself to other, first of all, you should start with greeting as the following:

1. Hi.
    Hello. (Formal)

2. Good morning.

    Good afternoon.

    Good evening.

3. How are you?

    How are you doing?

    How ya doing? (Informal)

After greeting, you should introduce your name, surname, or nickname.

1. I'm John.

    I'm Jackie. (Use first name in informal situations)

2. I'm John Kennedy.

    I'm Jackie O'Neill. (Use full name in business and formal situations)

You can use “My name is + your name” instead of “I’m…” Or if you want someone to call your nickname, you can say “Please call me + your nickname”

Don’t for get to say “(It's) nice to meet you. “, “(It's) nice meeting you.”, or “(It's) good to meet you.” to show that you are great to know him or her.

Introduce People

1. This is my friend, Jack.                    Hi Jack. I'm Linda

    my brother, Bob.

    my sister, Cindy.

    my father, Mr. Harris.

    my mother, Mrs. Harris.

    my teacher, Ms. Watson.

    my student, Carrie.

    my friend, Mary Jones.

    my boss, Mr. Ritter.

    my co-worker, Penny Pitcher.


Have got

"Have got" มีความหมายเหมือนคำว่า “have” ซึ่งแปลว่ามีหรือเป็นการแสดงความเป็นเจ้าของ (possession) เช่น "I have a pen", หรือ "I have got a pen" ทั้งสองประโยคนี้มีความหมายเหมือนกัน

ประโยคบอกเล่า วิธีการใช้ Have got มีวิธีการใช้ต่างกันขึ้นอยู่กับประธานของประโยคดังต่อไปนี้

ประธานเอกพจน์บุรุษที่ 3 เช่น he/she/it หรือ ชื่อคนคนเดียว สัตว์ หรือสิ่งของหนึ่งสิ่ง จะใช้คำว่า has got เช่น

     She has got a pen = She's got a pen

     He has got a pen = He's got a pen

     It has got a pen = It's got a pen

ประธานพหูพจน์ หรือประธานบุรุษอื่น ๆ นอกจากบุรุษที่ 3 เช่น I / you/ we / they จะใช้คำว่า have got เช่น

     We have got a pen = We've got a pen

     You have got a pen = You've got a pen

     They have got a pen = They've got a pen

ประโยคปฏิเสธ เนื่องจาก have / has ในที่นี้ทำหน้าที่เป็นกริยาช่วย จึงสามารถแต่งประโยคปฏิเสธได้โดยไม่ต้องใช้กริยาช่วยอื่น ๆ ดังนั้นจึงสามารถเติม not หลังคำว่า have ได้เลยทันที แต่อย่าลืมว่าจะเลือกใช้ have หรือ has ก็ขึ้นอยู่กับกฎที่สอนข้างต้น ตัวอย่างเช่น

     I have not got a pen. = I haven't got a pen.

     You have not got a pen. = You haven't got a pen.

     She has not got a pen. = She hasn't got a pen.

     He has not got a pen. = He hasn't got a pen.

     It has not got a pen. = It hasn't got a pen.

ประโยคคำถาม เราสามารถนำ have / has มาตั้งเป็นประโยคคำถามได้เลย เช่น

     Have I got a pen?

     Have you got a pen?

     Has he got a pen?

     Has she got a pen?

     Has it got a pen?

     Have we got a pen?

     Have you got a pen?

     Have they got a pen?

หมายเหตุ รุปย่อของ have / has got คือ

     - I have got some food = I've got some food.

    - He has got some food = He's got some food.

    - I have not got any food. = I haven't got any food

    - She has not got any food.= She hasn't got any food


Verb to have

1. การใช้ have , has

1.1. เป็นกริยาแท้ในประโยคแปลว่า มี หรือ รับประทาน

1.2. เป็นกริยาช่วยในโครงสร้างของรูปประโยค Perfect Tense.

ในกรณีที่ have เป็นกริยาแท้ จะมีวิธีการใช้ต่างกันตามประธานของในประโยคดังต่อไปนี้

1. ประธานเป็นเอกพจน์บุรุษที่ 3 ซึ่งได้แก่ He She It หรือ ชื่อคนคนเดียว สัตว์ตัวเดียว และสิ่งของอันเดียวที่ถูกกล่าวถึง ใช้ has เช่น

*He has many cars.

*Dang has a lovely dog.

*My sister has a doll.

*This cat has four legs.

รูปย่อของ has คือ she’s

2. ประธานที่ไม่ใช่เอกพจน์บุรุษที่ 3 ทั้งหมด เช่น I, You, We และประธานพหูพจน์ เช่น They ใช้ have เช่น

*They have many cows.

*Teachers have five cars.

*I have dinner with my boyfriend.

*We have a big house.

รูปย่อของ have คือ they’ve

2. การสร้างประโยคที่มี have , has ให้เป็นประโยคปฏิเสธ

เนื่องจาก have ทำหน้าที่เป็นกริยาแท้จึงต้องใช้ verb to do: do /does เข้ามาช่วย โดยใช้ต่างกันตามประธานของประโยคดังนี้ คือ

1. ถ้าประธานเป็นเอกพจน์ บุรุษที่ 3 ซึ่งได้แก่ He / She / It คนคนเดียว สัตว์ตัวเดียว

และสิ่งของอันเดียวที่ถูกกล่าวถึง ใช้ does ตามด้วย not เป็น does not ตามด้วย infinitive (have) เช่น

• He does not have a wife.

• She does not have any time.

• It does not have a tail.

• James does not have English dictionary.

does not ใช้รูปย่อเป็น doesn’ t

2. ถ้าประธานเป็นตัวอื่นที่ไม่ใช่เอกพจน์บุรุษที่ 3 ใช้ do ตามด้วย not เป็น do not แล้วตามด้วย infinitive (have) เช่น

• They do not have any children

• We do not have any coffee at home.

• You do not have a class.

• James and Susan do not have any cars.

do not ใช้รูปย่อเป็น don’ t

3. การตั้งประโยคคำถามด้วย have / has ให้ตั้งเป็นประโยคคำถามโดยใช้ verb to do (do / does) และต้องตอบคำถามด้วยคำตอบ Yes หรือ No

3.1. เอา do / does เข้ามาช่วย โดยวางไว้หน้าประโยค และต้องอยู่หน้าประธานของประโยค

3.2. ผัน do / does …ให้สอดคล้องกับประธานของประโยค

3.3. ในประโยคคำถามให้ใช้ have เพียงตัวเดียวเท่านั้น หลังจบประโยคต้องใส่เครื่องหมายคำถาม เช่น

We have some money = Do we have some money ?

It has a tail. = Does it have a tail. ?

James and Susan have pens. = Do James and Susan have pens ?

He has a big buffalo. = Does he have a big buffalo.?

Download Exercise Here !!!!!!!


Thursday, November 19, 2009

Countries & Nationalities Vocabulary

The word 'Nationality' is not often used in spoken English. It is a formal and official word and it appears more frequently in written English. You will find the word 'Nationality' is used a lot in the travel industry and for immigration.

We almost never say: What is your nationality?

We usually say: Where are you from? OR Where do you come from?

To tell someone your nationality you DON'T say: My nationality is Chilean.

You say: I'm Chilean


I am from Chile.

To Be + from + country

I am Chilean.

To Be + Nationality

Singular : Country, Nationality

Plural    : Countries, Nationalities

Below is a list of countries with the appropriate nationality. The Language that appears is the main language that is spoken in the country. We have not included all the languages that they may speak in that country.

Country                           Nationality                        Language

Afghanistan                      Afghan                             Afghan

Argentina                         Argentine                         Argentinean Spanish

Australia                          Australian                         English

Belgium                            Belgian                            French/Flemish

Bolivia                             Bolivian                           Spanish

Brazil                               Brazilian                          Portuguese

Cambodia                       Cambodian                       Cambodian

Canada                            Canadian                         English / French

Chile                               Chilean                             Spanish

China                                Chinese                          Chinese

Colombia                          Colombian                     Spanish

Costa Rica                       Costa Rican                   Spanish

Cuba                                Cuban                           Spanish

Denmark                           Danish (Dane)              Danish

Dominican Republic          Dominican                     Spanish

Ecuador                            Ecuadorian                   Spanish

Egypt                               Egyptian                         Arabic

El Salvador                      Salvadorian                     Spanish

England                           English                            English

Estonia                            Estonian                         Estonian

Ethiopia                          Ethiopian                        Amharic

Finland                           Finnish                            Finnish

France                           French                            French

Germany                        German                          German

Greece                          Greek                             Greek

Guatemala                    Guatemalan                     Spanish

Haiti                              Haitian                           French / Creole

Honduras                      Honduran                      Spanish

Indonesia                       Indonesian                    Indonesian

Ireland                          Irish                               Irish / English

Israel                            Israeli                             Hebrew

Italy                              Italian                            Italian

Japan                            Japanese                      Japanese

Jordan                         Jordanian                       Arabic

Korea                          Korean                          Korean

Laos                           Laotian                           Laotian

Latvia                         Latvian                            Latvian

Lithuania                    Lithuanian                        Lithuanian

Malaysia                     Malaysian                        Malay

Mexico                       Mexican                          Spanish

Morocco                     Moroccan                      Arabic / French

Netherlands                  Dutch                            Dutch

New Zealand               New Zealander              English / Maori

Nicaragua                    Nicaraguan                    Spanish

Norway                      Norwegian                      Norwegian

Panama                       Panamanian                     Spanish

Paraguay                     Paraguayan                    Spanish

Peru                             Peruvian                        Spanish

Philippines                   Filipino                           Tagalog

Poland                        Polish                            Polish

Portugal                       Portuguese                    Portuguese

Puerto Rico                  Puerto Rican                 Spanish

Romania                       Romanian                      Romanian

Russia                          Russian                          Russian

Saudi Arabia                 Saudi                          Arabic

Spain                            Spanish                        Spanish

Sweden                        Swedish                      Swedish

Switzerland                  Swiss                            Swiss

Taiwan                        Taiwanese                      Chinese

Thailand                        Thai                              Thai

Turkey                         Turkish                          Turkish

Ukraine                        Ukrainian                       Ukrainian

United States American * English                        English

Uruguay                         Uruguayan                    Spanish

Venezuela                     Venezuelan                    Spanish

Vietnam                          Vietnamese                  Vietnamese

Wales                             Welsh                         Welsh / English

*You will notice that people from United States have the nationality 'American'. Some people from other parts of the American continent (especially Central and South America) tend not to like the word American for people from the United States. You will find that they will call them North American.

Playing game about countries and nationalities here


To be - Positive Sentences and Contractions

Full Forms of the verb to be

I am a student.

He is a teacher.

She is a journalist.

It is a book.

We are mechanics.

You are pilots.

They are policemen.

Contracted forms of the verb to be

I'm a student.

He's a teacher.

She's a journalist.

It's a book.

We're mechanics.

You're pilots.

They're policemen.

To be - negative forms and contractions

Full negative forms of the verb to be

 I am not a singer.

 He is not a receptionist.

 She is not a nurse.

 It is not my book.

 We are not not musicians.

 You are not a shop assistant.

 They are not taxi drivers.

Contracted negative forms of the verb to be

  I'm not a singer.

  He isn't a receptionist.

  She isn't a nurse.

  It isn't my book.

  We aren't not musicians.

  You aren't a shop assistant.

  They aren't taxi drivers.

The verb to be - yes / no questions

Am I right?

Is he here?

Is she a nurse?

Is it second-hand?

Are we wrong?

Are you Alan Parker?

Are they American?

Full negative forms of the verb to be

I am not a singer.

He is not a receptionist.

She is not a nurse.

It is not my book.

We are not not musicians.

You are not a shop assistant.

They are not taxi drivers.

Contracted negative forms of the verb to be

I'm not a singer.

He isn't a receptionist.

She isn't a nurse.

It isn't my book.

We aren't not musicians.

You aren't a shop assistant.

They aren't taxi drivers.



คำอุทาน (Interjection) คือคำหรือประโยคที่แสดงออกมาทางอารมณ์อย่างฉับพลัน เพื่อแสดงความรู้สึกที่เกิดขึ้นในขณะนั้น เช่น ดีใจ ตื่นเต้น ประหลาดใจ เป็นต้น และเมื่อจบคำอุทานแล้วต้องใส่เครื่องหมายอัศเจรีย์หรือเครื่องหมายตกใจ (Exclamation mark) คือ ‘!’ ทุกครั้ง

บางครั้งคำอุทานเป็นเพียงเสียง หรืออาการต่าง ๆ เช่น อ้าปากค้าง ตะโกนออกมาแบบไม่ได้ศัพท์ หรือเป็นสียงและอาการต่าง ๆ ซึ่งบุคคลนั้น ๆ จะแสดงออกมา ตัวอย่างคำอุทานโดยทั่ว ๆ ไป เช่น

Aha! Ahem! All right! Gadzooks!

Gee Whiz! Good! Gosh! Yippee!

Hey! Hooray! Indeed! My Goodness!

Nuts! Oh no! Oops! Ouch!

Phew! Right on! Ugh! Dear me!

Whoopee! Wow! Yikes! Yoo-hoo!

Yuck! Tut! tut! Hey! Pooh!

ตัวอย่าง วลี (Phrase) ที่เป็นคำอุทาน เช่น

Ala! I’m sad.

Ah! I’m surprised.

Ah! I’m happy.

Ah! I’m disappointed.

Bravo! Well done.

Ha! I’m happy.

Ha! I’m surprised.

Hurrah! I’m exited.

Hush! Keep quite.

Oh! What a surprise!


ConjunctionS (คำสันธาน)

Coordinating Conjunctions (คำสันธานที่เชื่อมข้อความที่เท่าเทียมกัน)

and = และ ใช้เชื่อมข้อความที่คล้อยตามกันทำหน้าที่เชื่อมคำที่เป็นชนิดเดียวกันเช่นกริยากับกริยา


but = แต่ ใช้เชื่อมข้อความที่ขัดแย้งกัน

or = หรือ มิฉะนั้น ใช้เชื่อมข้อความที่ให้เลือกเอาอย่างใดอย่างหนึ่ง

yet = แม้กระนั้น ใช้เชื่อมข้อความที่ขัดแย้งกัน

so = ดังนั้น ใช้เชื่อมข้อความที่แสดงความเป็นเหตุเป็นผลกัน

for = เพราะว่าใช้เชื่อมข้อความที่แสดงความเป็นเหตุเป็นผลกัน

nor = และ...ไม่ ใช้เชื่อมข้อความที่คล้อยตามกัน


I love Pranee and Pongsee.

The car is nice, but it is too expensive.

He seems happy, yet he never smiles.

You can have a sandwich or fried rice for lunch.

Subordinating Conjunctions (คำสันธานที่เชื่อมอนุประโยคเข้าด้วยกัน)

after          หลังจาก

although    แม้ว่า ถึงแม้ว่า

as             เนี่องจาก

as if          ราวกับว่า

as long as หากว่า ตราบใด

because    เพราะว่า

before       ก่อน

even if         แม้ว่า

even though แม้ว่า ถึงแม้ว่า

if                  ถ้า

in order that เพื่อว่า

once             เมื่อครั้งในอดีต

since             เนื่องจาก ตั้งแต่

so that          เพื่อที่จะ

than              กว่า            

though           แม้ว่า ถึงแม้ว่า

till                 จนกระทั่ง

unless           ถ้า

until             จนกระทั่ง

when           เมื่อ

whenever     เมื่อไหร่ก็ตาม

where         ที่ซึ่ง

whereas      ในขณะที่

wherever     ที่ไหนก็ตาม

while            ทั้งๆที่

Correlative Conjunctions (คำสันธานควบ) เป็นคำสันธานที่ใช้ควบคู่กัน

both . . . and ทั้ง...และ

not only . . . but also ไม่เพียงแต่.....ยังอีกด้วย

not . . . but ไม่แต่

either . . . or ไม่.....ก็

neither . . . nor ไม่....และ

whether . . . or หรือไม่

as . . . as เท่ากับ


She led the team not only in statistics but also by virtue of her enthusiasm.

Polonius said, "Neither a borrower nor a lender be."

Whether you win this race or lose it doesn't matter as long as you do your best.



Monday, November 16, 2009

คำบุพบท (Preposition) คือ คำที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่าง คำนามหรือคำสรรพนาม กับคำอื่นในประโยค

Sue and Sam are in the room.

Sue and Sam are in the room.

The cat is sleeping under the bed.

คำบุพบท (preposition) แบ่งออกเป็นชนิดใหญ่ๆได้ ดังนี้

1. Prepositions of Places – คำบุพบทเกี่ยวกับสถานที่ หมายถึง คำบุพบทที่บอกตำแหน่งแหล่งที่ว่าสิ่งนั้นๆ อยู่ที่ไหน บ้างก็เรียกบุพบทเหล่านี้ว่า preposition of positions เช่น in, at, on, under, across, around, and etc...


The light is above the gate.

The plane is flying below the clouds.

The light is over the door.

The ruler is under the carpet.

2. Prepositions of Time – คำบุพบทเกี่ยวกับเวลา หมายถึง คำบุพบทที่บอกกาลเวลา เช่น before, after, between, until, to, on, from, and etc...


It is cold after November.

Before 1985 my family lived in Puket.

I often phone my son between 5 and 6.

That guard works during the night.

I always get up at seven o’clock.

Mother will arrive by 5 o’clock.

3. Prepositions อื่นๆ –เช่น about, with, without, and etc....


This book is about AIDS.

She lives with her grandmother.

Kim learns Thai without a dictionary.



คำกริยา (Verbs) เป็นคำที่ใช้บอกการกระทำ (action) หรือความมีอยู่ เป็นอยู่ (being) หรือ สภาวะความเป็นอยู่ (state of being) โดยหากทำการจำแนกประเภทของกริยาอาจมีการแบ่งได้หลายวิธี โดยคำนึงถึงสิ่งเหล่านี้เป็นหลัก เช่น

1. แบ่งตามหน้าที่โดยยึดตามกรรม (Object) เป็นเกณฑ์สามารถแบ่งคำกริยาได้เป็น 2 ประเภท คือ

1.1. Transitive Verbs (สกรรมกริยา) คือ คำกริยาที่ต้องมีกรรมมารับ ไม่สามารถใช้เดี่ยว ๆ ได้ เช่น

He bought a book. (a book เป็นกรรม)

1.2. Intransitive Verbs (อกรรมกริยา) คือ คำกริยาที่ไม่ต้องมีกรรมมารับ เช่น

He came late.

2. แบ่งตามหน้าที่ของกริยาในประโยค สามารถแบ่งได้ 2 ประเภทดังนี้

2.1. Main Verbs (คำกริยาหลัก) เป็นคำกริยาที่ทำหน้าที่ได้อย่างอิสระในประโยค เช่น

He went to Australia last year.

2.2. Auxiliary Verbs (คำกริยาช่วย) ทำหน้าที่ช่วยคำกริยาหลัก เช่น

He has gone to Australia.

3. แบ่งตามหน้าที่เป็นคำกริยาแท้ ( Finite Verbs) และกริยาไม่แท้ ( Non-finite Verbs)

3.1. Finite Verbs (คำกริยาแท้) ทำหน้าที่แสดงกริยาอาการที่แท้จริงของประธานในประโยคมีการเปลี่ยนรูปไปตาม Subject , Tense, Voice และ Mood เช่น

Subject: I go to school every day.

He goes to school every day.

They go to school every day.

Tense: He goes to school every day.

He went to school yesterday.

He's going to school tomorrow.

Voice: Someone killed the snake. (Active)

The snake was killed . (Passive)

Mood: I recommend that he see a doctor. (ไม่ใช่ he sees)

If I were you, I would not do it. (ไม่ใช่ I was)

3.2. Non-finite Verbs (คำกริยาไม่แท้ )หรือ Verbal เป็นคำที่มีรูปจากคำกริยาแต่ไม่ได้ทำหน้าที่คำกริยาแท้ มี 3 รูปคือ

a. Infinitives เป็นคำกริยาที่อยู่ในรูปกริยาช่องที่ 1 นำหน้าด้วย to ทำหน้าที่ noun , adjective และ adverb

He lacked the strength to resist. (to resist ทำหน้าที่ adjective)

We must study to learn. (to learn ทำหน้าที่ adverb)

b. Gerunds เป็นคำกริยาเติม -ing ทำหน้าที่เป็นคำนาม (noun) เช่น

They do not appreciate my singing. (singing เป็นคำนามที่ทำหน้าที่เป็นกรรม)

I like swimming. (swimming เป็นกรรมของ like)

c. Participles คำกริยาที่เติม -ing หรือ กริยาช่องที่ 3 ที่ทำหน้าที่เป็นคำคุณศัพท์ ( Adjective ) มี 2 รูปแบบคือ

* Present Participles เป็นคำกริยาที่เติม ing เช่น

The crying baby had a wet diaper. (crying เป็นคำคุณศัพท์ขยาย baby)

* Past Participles เป็นคำกริยาช่องที่3 เช่น

The broken bottle is on the floor.

4. แบ่งตามโครงสร้างโดยยึดการเปลี่ยนรูปของคำ ( conjugation ) ได้แก่

4.1. Regular Verbs (คำกริยาปกติ) เป็นคำกริยาที่เติม ed เมื่อเป็น past และ past participle เช่น

walk walked walked

stop stopped stopped

work worked worked

4.2. Irregular Verbs (คำกริยาอปกติ) เป็นคำกริยาที่มีรูป past และ past participle ต่างไปจากรูปเดิมหรือคงรูปเดิม เช่น

send sent sent

go went gone

see saw seen


Adverbs กริยาวิเศษณ์

คำกริยาวิเศษณ์ทำหน้าที่ขยายคำคุณศัพท์ ขยายคำกริยาหรือ


Adverbs of Frequency

คือ adverb ที่บอกความถี่ว่าทำสิ่งนี้สิ่งนั้นบ่อยหรือถี่มากน้อยแค่ไหนได้แก่คำว่า

always สมํ่าเสมอ เป็นประจำ

often บ่อยๆ

frequency บ่อย ถี่

usually ตามปกติ

sometimes บางครั้งบางครา

generally โดยทั่วๆไป

seldom ไม่ค่อยจะ

hardly ever แทบจะไม่

never ไม่เคยเลย

การวางตำแหน่ง Adverbs of Frequency

1.ถ้าประโยคนั้นมี verb to be หรือ verb to have ให้วางไว้หลัง verb to be หรือ verb to have

She is always late.

He has never traveled by train.

2. วางไว้หน้าคำกริยาแท้เช่น

Don often goes to the park.

Adverbs of Manner

คือ adverb ที่บอกอาการ หรือท่าทาง สถานะ คุณภาพเช่น

happily อย่างมีความสุข

quickly อย่างอย่างรวดเร็ว

beautifully อย่างสวยงาม

late ล่าช้า

well ดี

carefully อย่างระมัดระวัง

fast เร็ว

She walks slowly.

The children sing beautifully.

It is important to write carefully.

Adverbs of Time

คือ adverb ที่บอกเวลา ได้แก่คำว่า

today วันนี้

tonight คืนนี้

yesterday เมื่อวาน

finally ในที่สุด

last ครั้งสุดท้าย

already เรียบร้อยแล้ว

soon ในเร็วๆนี้

before ก่อน

still ยังคง

every week ทุกๆสัปดาห์

We'll soon be home.

When did you last see your family?

Adverbs of Place

คือ adverb ที่บอกสถานที่ ได้แก่คำว่า

here ที่นี่

around รอบๆ

there ที่นั่น

somewhere ที่ไหนสักแห่ง

near ใกล้ๆ

We are playing here.

The boy is sitting there.

Adverbs of Degree

คือ adverb ที่บอกปริมาณจะวางไว้หน้าคำ adj., adv. หรือกริยาที่มันขยาย ได้แก่คำว่า

very มาก

too มาก(เกินไป)

quite มาก(ทีเดียว)

almost เกือบจะ

He is too big to run.

The bag is very heavy.

I am almost finished.

Note: 1.ในกรณีที่ประโยคหนึ่งมีคำกริยาวิเศษณ์อยู่หลายชนิดให้เรียงลำดับดังนี้ manner, place, time

The kids go to bed early.

He works hard every week.

He sang beautifully at the concert last night.

2. คำที่มีรูปเหมือนกันเป็นได้ทั้งคำคุณศัพท์และคำกริยาวิเศษณ์ ได้แก่คำว่า

fast เร็ว

hard ยาก แข็ง

far ไกล

pretty มาก ทีเดียว

early เช้า เร็ว แต่เช้า

He runs fast.

He is a fast runner.

She works hard.

She is a hard worker.

คำกริยาวิเศษณ์ ส่วนใหญ่มาจากคำคุณศัพท์โดยการเติม ly ท้ายคำโดยมีหลักการทำดังนี้

1. เอาคำคุณศัพท์มาเติม ly ได้เลย เช่น

beautiful beautifully อย่างสวยงาม

quiet quietly อย่างเงียบๆ

wonderful wonderfully อย่างยอดเยี่ยม

2. คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย e ให้ตัด e ออก แล้วเติม ly

true truly อย่างแท้จริง

3. คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย y ให้เปลี่ยน y เป็น i แล้วเติม ly เช่น

happy happily อย่างมีความสุข

angry angrily อย่างฉุนเฉียว

4. คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย le ให้ตัด e ออก แล้วเติม y

simple simply ง่ายๆ ชัดเจน

possible possibly เป็นไปได้

Note: คำที่ลงท้ายด้วย lyอยู่แล้วแต่เป็นคำคุณศัพท์ได้แก่คำว่า

friendly เป็นมิตร

lovely น่ารัก

lonely โดดเดี่ยว

ugly น่าเกรียด

silly งี่เง่า



Saturday, November 7, 2009

เป็นที่รู้กันดีว่าคำคุณศัพท์ (Adjectives) เป็นคำขยายคำนามหรือสรรพนาม ซึ่งโดยทั่ว ๆ ไปแล้วมีวิธีการเขียนได้ 2 แบบ ดังนี้

1. เขียนคำคุณศัพท์ (Adjectives) หน้าคำนามที่ต้องการขยาย เช่น a beautiful house, a nice guy, an interesting program เป็นต้น

2. คำคุณศัพท์ (Adjectives) วางไว้หลังกริยา (Verbs) ดังต่อไปนี้ เช่น verb to be, become, get, seem, look, feel, sound, smell, taste

ตัวอย่าง :
I like big cars.
My car is big.

ซึ่งจริง ๆ แล้วเราสามรถใช้คำคุณศัพท์ (Adjectives) มากกว่า 1 ตัวในการขยายคำนามหรือสรรพนามนั้น ๆ ก็ได้ เช่น I like big black dogs. หรือ She was wearing a beautiful long red dress.

วิธีการจัดลำดับคำคุณศัพท์ (Adjectives) หลาย ๆ ตัวที่ใช้ในการขยายคำนามเดียวกันมีดังต่อไปนี้

1. opinion + fact + noun

เช่น a nice French car (not a French nice car)

"Opinion" คือ ความคิดเห็นต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ส่วน "Fact" ก็คือความจริงของสิ่งนั้น ที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

2. size + age + shape + colour + material + origin + noun

เช่น a big, old, square, black, wooden Chinese table.

3. ในกรณีที่มีคำนำหน้านาม หรือคำบ่งชี้ (Determiners) คำกลุ่มนี้จะต้องวางไว้ข้างหน้าเสมอ
articles (a, the)
possessives (my, your...)
demonstratives (this, that...)
quantifiers (some, any, few, many...)
numbers (one, two, three)


คำคุณศัพท์ คือ คำที่ทำหน้าที่ขยายคำนามหรือคำสรรพนาม เพื่อบอกคุณลักษณะของคำนามหรือสรรพนามที่ขยาย ไม่ว่าจะเป็นขนาด สี หรือลักษณะอื่น ๆ เช่น ที่สำคัญมีดังนี้ a big dog, a white car, the best teacher เป็นต้น โดยคำคุณศัพท์ (adjectives) สามารถแบ่งประเภทได้ดังต่อไปนี้

1. Descriptive adjectives คือ คำคุณศัพท์ที่บอกลักษณะ คุณภาพ ขนาด สี รูปร่าง ของคำนามที่ขยาย เช่น

คุณภาพ : beautiful, ugly, new, old, clean, dirty

ขนาด / รูปร่าง : big, small, tall, slim

สี : white, red, yellow

2. Demonstrative adjectives คือ คุณศัพท์ชี้เฉพาะได้แก่ This, That, These, Those

3. Proper Adjectives คือ คำคุณศัพท์ที่เกี่ยวกับเชื้อชาติเป็นคำศัพท์ที่มีรูปมา


Thailand Thai คนไทย

Canada Canadian คนแคนาดา

U.S.A. American คนอเมริกัน

China Chinese คนจีน

Switzerland Swiss คนสวิส

4. Numeral Adjectives คือ คำคุณศัพท์ที่บอกจำนวนนับ ลำดับที่ และจำนวนที่ไม่แน่นอน

จำนวนนับ หรือ Cardinal Numbersได้แก่ one, two, three, four, five, six, seven, eight, nine, ten......

ลำดับที่ หรือ Ordinal Numbers ได้แก่ first, second, third, fourth, fifth, sixth, seventh, eighth, ninth, tenth.....

บอกจำนวนที่ไม่แน่นอนได้แก่คำว่า many, much, double, few /a few, several, a little/little, all, no, some, enough เป็นต้น

5. Possessive Adjectives คือ คำคุณศัพท์ที่ใช้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ เช่น my, your, his, her, its, their, our

6. Quantitative Adjectives คือ คุณศัพท์ที่ใช้แสดงปริมาณ โดยบอกถึงความมากน้อยของคำนามหรือสิ่งที่นับไม่ได้ เช่น คำว่า some, much, little, enough, all, no, any, whole


แม้ว่าเราจะรู้จักคำนามประเภทต่าง ๆ แล้วก็ตาม แต่บางครั้งก็ยังอาจยังไม่แน่ใจว่าคำคำนั้นเป็นคำนามหรือไม่ เช่น คำว่า love อาจจะมีความหมายเป็นคำนามหรือกริยาก็ได้ ดังนั้นเราจะมีวิธีการสังเกตคำนามแบบง่าย ๆ ดังนี้

1. Noun Ending เช่น ดูคำลงท้ายของคำดังต่อไปนี้

-ity > nationality

-ment > appointment

-ness > happiness

-ation > relation

-hood > childhood

แต่ก็ต้องระวังให้ดีบางครั้งคำที่ลงท้ายเหล่านี้อาจจะไม่ได้เป็นคำนามเสมอไป เช่น "spoonful" เป็นคำนามซึ่งลงท้ายด้วย -ful, แต่คำว่า "careful" ลงท้ายด้วย –ful เช่นกัน แต่คำนี้เป็นคำ adjective หรือ คำคุณศัพท์

2. Position in Sentence หรือ วิธีการสังเกตว่าคำนั้น ๆ เป็นคำนามหรือไม่ ให้สังเกตจากตำแหน่งของคำในประโยคดังต่อไป

2.1. คำนามทั่วไปมักจะตามหลัง determiner ซึ่งใช้เป็นคำนำหน้านาม เช่น a, an, the, this, my, such เป็นต้น

Example : a relief, an afternoon, the doctor, this word, my house, such stupidity

2.2. คำนามส่วนมากจะตามหลังคำคุณศัพท์ หรือ adjectives เช่น a great relief, a peaceful afternoon, the tall, Indian doctor, this difficult word, my brown and white house, such crass stupidity

3. Function in a Sentence หรือหน้าที่ของคำในประโยค ดังนี้

3.1. ทำหน้าที่เป็นประธาน (subject) ของกริยา (verb) ประโยค เช่น Doctors work hard.

3.2. ทำหน้าที่เป็นกรรม (object) ของกริยา (verb) ประโยค เช่น He likes coffee.

3.3. หรือทำหน้าที่เป็นทั้งประธานและกรรมของกริยาก็ได้ เช่น Teachers teach students.

แต่อย่างไรก็ตามประธานหรือกรรมในประโยคอาจจะไม่จำเป็นจะต้องเป็นคำนามเสมอไปก็ได้ บางครั้งอาจเป็นคำสรรพนาม (pronoun) หรือ อาจจะเป็นวลีก็ได้ เช่น

"My doctor works hard", คำนามในประโยคนี้ก็คือคำว่า "doctor" แต่ประธานของประโยคคือ "My doctor". ซึ่งมี Possessive Adjective หรือ คำที่ใช้แสดงความเป็นเจ้าของคำนาม คือ คำว่า my นำหน้า


คำนาม (Nouns) หมายถึง คำที่ใช้เรียกแทนคน สัตว์ สิ่งต่างๆ สถานที่ คุณสมบัติ สภาพ อาการ การกระทำ ความคิด ความรู้สึก ทั้งที่มีรูปร่างให้มองเห็น และไม่มีรูปร่าง เช่น

คน : Man, Woman, Girl, Nurse, Teacher, etc…

สัตว์ : Dog, Cat, Fish, Elephant, etc….

สิ่งของ : Hospital, House, Dish, Television, Telephone, etc…

คำนามสามารถแบ่งประเภทได้หลายกลุ่มขึ้นอยู่กับแต่ละตำรา ในที่นี้ขอแบ่งคำนามออกเป็นสี่กลุ่มดังนี้

1. Common Nouns หรือ คำนามทั่วไป เป็นคำนามที่ใช้เรียกคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ทั่วๆไป ความคิด เช่น person, animal, place, thing, idea โดยไม่เฉพาะเจาะจง หรือคำที่ใช้เรียกสิ่งของ เช่น sign, table, hill, water, sugar, atom, elephant สถานที่ เช่น city, hill, road, stadium, school, companyเหตุการณ์ เช่น revolution, journey, meeting ความรู้สึก เช่น fear, hate, love เวลา year, minute, millennium ซึ่งคำนามทั่วไปจะประกอบด้วย

คำนามนับได้ (Countable Nouns) ซึ่งมีทั้งคำนามเอกพจน์ (Singular Nouns) และคำนามพหูพจน์ (Plural Nouns) เช่น dog, man, coin , note, dollar, table, suitcase, day, month, year, action, feeling

คำนามนับไม่ได้ (Uncountable Nouns) หรือ Mass Nouns อยู่ในรูปเอกพจน์ เท่านั้น เช่น furniture, luggage, rice, sugar , water ,gold, music, love, happiness, knowledge, advice , information

2. Proper Nouns หรือ คำนามเฉพาะ วิธีการสังเกตง่าย ๆ ก็คือ คำนามกลุ่มนี้จะขึ้นต้นด้วยตัวอักษรตัวใหญ่เท่านั้น เช่น ชื่อคน Pancake Kemanij ชื่อสัตว์ Cesar ชื่อประเทศ Thailand ชื่อถนน Sukhumvit ชื่อมหาวิทยาลัย Chulalongkorn University เป็นต้น

3. Abstract Nouns คือ คำนามของสิ่งที่ไม่มีรูปร่าง ไม่สามารถสัมผัสได้ด้วยประสาททั้ง 5 ( touch- สัมผัสได้, sight-มองเห็นได้, taste-ชิมได้ , hearing- ได้ยิน, smell- ได้กลิ่น ) ใช้บอกลักษณะ สภาวะ อาการ วิธีการสังเกตง่าย ๆ ก็คือ เมื่อแปลเป็นภาษาไทยมักจะมีคำว่า ความ หรือ การนำหน้าอยู่ด้วย รวมทั้งชื่อศิลปวิทยาการต่างๆ

Abstract Nouns จะมีที่มาจากคำกริยา (verb) เช่น decision, imagination, speech, etc. คำคุณศัพท์ (adjective) เช่น beauty, poverty, wisdom, happiness, etc. และ คำนาม ( noun) ด้วยกันเองบ้าง เช่น childhood, friendship

4. Collective Nouns เป็นคำนามแสดงความเป็นหมวดหมู่ของกลุ่มของคน สัตว์ สิ่งของ เช่น family , class, company, committee, cabinet, audience, board, group, jury, public, society, team, majority orchestra, party เป็นต้น รวมทั้ง a flock of birds, a herd of cattle ,a fleet of ships ซึ่งสามารถใช้ได้ทั้งรูปเอกพจน์และพหูพจน์ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ในการใช้ในครั้งนั้น ๆ ว่าต้องการให้เป็นหนึ่งเดียวหรือเป็นแต่ละส่วน แต่คำนามยังเป็นรูปเดิม เปลี่ยนแต่รูปกริยา เช่น

เอกพจน์ : The average British family has 3.6 members.

พหูพจน์: The family are always fighting among themselves.

แต่อย่างไรก็ตาม Collective noun บางคำมีความหมายเป็นนามพหูพจน์เท่านั้น เช่น people, police, cattle นอกจากนี้ยังมีรูปแบบ คำวลีผสมด้วย of เพื่อเน้นให้ความเป็นหมู่หรือคณะให้ชัดเจนขึ้น รูปแบบคือ Collective noun + of + common noun ตัวอย่างเช่น

a flock of birds a group of students

a flock of sheep a pack of cards

a herd of cattle a bunch of flowers

ซึ่งบางตำราอาจจะแบ่งกลุ่มคำนามอีก 3 ประเภท คือ material nouns, concrete nouns และ mass nouns เป็นกลุ่มคำนาม แต่ในที่นี้ขอแบ่งกลุ่มนามเหล่านี้อยู่ในกลุ่ม common nouns

Concrete Nouns เป็นคำนามของสิ่งที่มีรูปร่างสามารถสัมผัสได้ด้วยประสาททั้ง 5 ( touch- สัมผัสได้, sight-มองเห็นได้, taste-ชิมได้ , hearing- ได้ยิน, smell- ได้กลิ่น ) เช่น book , chair, water, oil , ice cream เป็นทั้งนามนับได้ และนับไม่ได้ มีลักษณะตรงกันข้ามกับ abstract nouns.

Material Nouns คำนามซึ่งมีรูปร่าง อยู่รวมกันเป็นกลุ่มก้อน แต่นับไม่ได้ เช่น iron, gold, air, copper, stone, cotton, brick, paper, cloth, water, coffee, wine, tea, milk หรือคำที่ใช้แสดงความมากน้อยด้วยปริมาณ (quantity) เช่น

a bowl of rice

two boxes of cereal

five bottles of beer

Mass nouns เป็นคำนามสิ่งของที่นับไม่ได้ ทั้งมี และไม่มีตัวตน ( uncountable nouns และ abstract nouns ) เช่น sugar, iron , butter, beer, money, blood, furniture, vehicle, courage, gratitude, mercy , accuracy มีลักษณะดังนี้ คือ จะไม่อยู่ในรูปพหูพจน์ ไม่ใช้ a , an , the นำหน้า ถ้าใช้เป็นการทั่วไป determiners ที่ใช้นำหน้าคือ some และ any


Friday, November 6, 2009

ในการเรียนภาษาอังกฤษให้มีประสิทธิภาพ สิ่งที่จำเป็นต้องรู้เพื่อเสริมทักษะทางภาษาอังกฤษนั้นก็คือ Parts of Speech หรือ ที่ภาษาไทยเรียกว่าส่วนต่างๆ ของคำ

English Parts of Speech แบ่งออกเป็น 8 ประเภท คือ

1. คำนาม (Noun) คือ คำที่ใช้เรียกแทนคน สัตว์ สิ่งของ หรือสภาวะต่างๆ เพื่อใช้เป็นประธานหรือกรรมในประโยค เช่น man , woman , boy , girl , dog , cat , bird , duck, house , temple, school, table , book, etc... หรือคำที่ใช้แสดงสภาวะต่างๆ เช่น goodness, happiness, sadness, cheerfulness , etc...

2. สรรพนาม (Pronoun) เป็นคำที่ใช้แทนชื่อคำนามที่ผู้พูดเอ่ยถึงมาแล้วข้างต้นเพื่อมิให้เป็นการซ้ำซาก และเป็นคำแทนชื่อของผู้พูด และผู้สนทนาด้วย เช่น I, You, We, They, He, She, It.

3. คุณศัพท์/คุณนาม (Adjective) เป็นคำที่ใช้ขยายนาม และสรรพนาม เพื่อแสดงคุณลักษณะของคำนามนั้น ๆ ให้ได้ใจความที่ชัดเจนยิ่งขึ้น เช่น บอกขนาด (Small, Big, Thin, etc…) บอกสี (Red, White, Dark, etc…) บอกคุณลักษณะ (Good, Bad, Clever, etc…) เป็นต้น

4. กริยา (Verb) เป็นคำที่ใช้แสดงการกระทำของนาม หรือสรรพนาม เช่น That boy smiles.

5. บุพบท (Preposition) เป็นคำที่ใช้เชื่อมคำนามกับคำนาม , คำนามกับสรรพนาม หรือคำนามกับกริยา ฯลฯ

     A cat is on the tree. : แมวตัวหนึ่งอยู่บนต้นไม้

     He will go with me. : เขาจะไปกับฉัน

6. กริยาวิเศษณ์ (Adverb) เป็นคำที่ใช้สำหรับขยายกริยาให้มีความชัดเจนยิ่งขึ้น เช่น

    He walks very carefully. : เขาเดินอย่างระมัดระวัง

    They work slowly. : พวกเขาทำงานช้า

7. คำสันธาน (Conjunction) เป็นคำที่ทำหน้าที่เชื่อมประโยคกับประโยค หรือ คำกับคำเข้าด้วยกัน เช่น

    He and I are friends. : เขากับฉันเป็นเพื่อนกัน

    He was eat , when I came here. : เขากินข้าวเสร็จแล้วเมื่อฉันมาถึง

8. คำอุทาน (Interjection) เป็นคำเปล่งเสียงออกมาลอยๆ เพื่อแสดงความรู้สึกต่างๆ เช่น ดีใจ เสียใจ ตกใจ

    Oh! , Wow! , Yeah, etc...

Copyright © 2009 Grunge Girl Blogger Template Designed by Ipietoon Blogger Template
Girl Vector Copyrighted to Dapino Colada